Technologiczne Przygotowanie Produkcji
Tuleja - proces technologiczny wielowariantowy

Proces technologiczny tulei, część 2 1/5 (1)

Poprzedni wpis z serii: Proces technologiczny tulei, część 1.

We wpisie Tuleja – ramowy proces – odkuwka przedstawiono projekt półfabrykatu jako odkuwki, który obowiązuje w ramach omawianego w pierwszej kolejności ramowego procesu technologicznego z wykorzystaniem obrabiarek konwencjonalnych. Projekt półfabrykatu jako odkuwki może być opracowany jako wariant z wykorzystaniem wstępnego wykonania wgłębień pod otwór. W wyniku analizy wybrany został półfabrykat pełny.

Poniżej (tabela 1) przedstawiono ramowy proces technologiczny w formie listy.

 Tabela 1
Nr operacji: Operacja technologiczna: Stanowisko obróbkowe:
10 Obróbka zgrubna powierzchni zewnętrznych oraz kształtująca otworu. Tokarka produkcyjna.
20 Obróbka kształtująca powierzchni zewnętrznych. Obróbka otworu z drugiej strony p.o.  Tokarka produkcyjna.
30 Wiercenie otworów  Wiertarka kadłubowa.
40 Wytaczanie otworu.  Wytaczarka.
50 Szlifowanie powierzchni zewnętrznej. Szlifierka
do wałków.
60 Mycie i suszenie.
70 Kontrola techniczna ostateczna.
80 Konserwacja, pakowanie.

W tabeli 2 zawarto opis zabiegów technologicznych w ramach pierwszej operacji technologicznej tulei (10 – tabela 1).

 Tabela 2
Nr zabiegu: Opis zabiegu technologicznego:
1 Toczyć czoło.
2 Toczyć Ø60,5 -0,5
3 Toczyć Ø48
4 Wiercić przelotowo Ø14.
5 Roztaczać Ø30H8 na Ø29,5 +0,2
6 Fazować 2-45º na 2,25-45º na Ø30H8
7 Rozwiercać Ø30H8
8 Toczyć Ø50,5 -0,2
9 Fazować 2-45º na 2,25-45º na Ø50,5 -0,2

Poniżej (ilustracja 1) szkic technologiczny dla omawianej operacji 10 (tzw. pierwszej).

Ilustracja 1. Proces technologiczny tulei - operacja 10 (pierwsza). Produkcja seryjna z wykorzystaniem obrabiarek konwencjonalnych.

Ilustracja 1. Proces technologiczny tulei – operacja 10 (pierwsza).

Przedstawiana operacja 10 (pierwsza) jest pierwszą wykonywaną na półfabrykacie. Stąd m.in. zastosowano uchwyt trójszczękowy samocentrujący ze szczękami nieprzeszlifowanymi (przy symbolu technologicznym liczba 3 nie jest w kółku). Takie szczęki są zalecane do ustalania i mocowania na powierzchniach o dużej chropowatości oraz możliwości występowania istotnych błędów kształtu.

Wykonywany jest otwór przelotowy Ø14, który zgodnie z definicją jest otworem normalnym, a zatem nie stanowi on specjalnego wyzwania technologicznego.

Zasady dotyczące pierwszej operacji [Feld2000] zalecają obróbkę zgrubną powierzchni zewnętrznych oraz obróbkę otworu wstępnie lub na gotowo. Dopuszczona jest obróbka kształtująca powierzchni zewnętrznych. Wykonanie otworu na gotowo jest zaleceniem, które jest szczególnie każdorazowo indywidualnie rozpatrywane. Technologiczne możliwości obróbki otworów pozwalają na techniczną realizację tej zasady bez większych problemów. Konieczne jest jednak przeanalizowanie kwestii wykorzystania powierzchni otworu w kolejnych operacjach jako powierzchni ustalającej i mocującej przedmiotu obrabiany. Jeżeli tak to nie można w pierwszej operacji wykonać otwór na gotowo. Wykorzystanie powierzchni otworu do ustalenia i zamocowania wiąże się z jej potencjalnymi uszkodzeniami i tym samym niespełnieniem stawianych wymagań.

Źródła
  • Feld M., Podstawy projektowania procesów technologicznych typowych części maszyn, WNT 2000
  • Kapiński S., Skawiński P., Sobieszczański, Sobolewski J.Z., Projektowanie technologii maszyn, OWPW2002
  • Puff T., Technologia budowy maszyn, PWN 1985
  • Rudaś T., Materiały dydaktyczne – ZAOiOS WIP PW
  • http://cnc.pl/porownanie-konwencjonalne-a-cnc.php

Następny wpis: Proces technologiczny tulei, cześć 3.

About author

morek

Rocznik 1973. W 1993 skończyłem Technikum Elektryczne Nr 1. W 1998 roku Wydział Mechaniczny Technologiczny i Automatyzacji (obecnie WIP) PW. 1997-2000 konstruktor narzędzi skrawających w F.W.P. VIS S.A. 2004 - doktorat z technologii kół zębatych. Technologie wytwarzania i procesy technologiczne to moja pasja.

Related Articles

2 komentarze

  1. Grzegorz 11 grudnia 2016 at 17:26

    Pytanie do zabiegu 3:
    Jaką powierzchnię toczymy na fi 48? Czy miało być fi 46 i dotyczyć rowka?
    Zabieg 4:
    Skąd akurat średnica fi?
    Zabieg 5:
    Roztaczamy przelotowo czy na 39,5?

    • morek 11 grudnia 2016 at 17:45

      Bardzo dziękuję za pytania i wyszukanie błędu.
      1.) Jak najbardziej w zabiegu 3. powinno być toczenie rowka na średnicę Ø48 a nie Ø46 jak jest na szkicu technologicznym.
      2.) W przypadku zabiegu 4. postanowiono wykonać otwór przelotowy Ø14 poprzez wiercenie. Z jednej strony można rozwiercać (wybrano roztaczanie) otwór do Ø30H8 co wymaga kilku przejść i według wiekowych już zaleceń zaczyna się od wiercenia otworu Ø12. Według mnie można i Ø14 czy Ø16. Istotne też jest to, że dziś możemy zastosować wiertła pełnowęglikowe, czy jak najbardziej składane. Wykonanie otworu przelotowego ułatwia obróbkę otworu od drugiej strony w kolejnej operacji technologicznej.
      3.) Aż wstyd, oczywiście, że „przelotowo” nie ma prawa tu się znajdować. To akurat poprawię szybko. W zbiegu 5. jest tylko przeprowadzenie tylko roztaczanie.

      Jeszcze raz bardzo przepraszam za błędy i dziękuję za ich wskazanie. Prowadzenie wortalu to wiele godzin i niestety nie zawsze udaje się wykryć niedociągnięcia.

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *