Technologiczne Przygotowanie Produkcji
Tuleja - proces technologiczny wielowariantowy

Proces technologiczny tulei, część 3

Poprzedni wpis z serii: Proces technologiczny tulei, część 2.

Operacja 20

Na ilustracji 1 przedstawiono szkic technologiczny dla omawianej operacji technologicznej. Zgodnie z zasadami rysunku technicznego technologicznego linie bardzo grube oznaczają powierzchnie obrabiane w danej operacji technologicznej.

Ilustracja 1. Proces technologiczny tulei - operacja 20 (druga).

Ilustracja 1. Proces technologiczny tulei – operacja 20 (druga).

 
Nr zabiegu: Opis zabiegu technologicznego:
10  Toczyć czoło
20  Toczyć Ø110,5-0,1
30  Fazować 2×2-45º na Ø110,5-1
40  Toczyć rowek Ø44 o szerokości 2
50  Toczyć Ø39,5+0,2
60  Fazować 2-45º na Ø39,5+0,2

W omawianej tu operacji 20 względem operacji 10 nastąpiła zmiana ustalenia i zamocowania przedmiotu obrabianego. Półfabrykat tulei po pierwszej operacji został obrócony o 180º. Realizowana jest obróbka kształtująca otworu oraz wykańczająca powierzchni zewnętrznej od drugiej strony przedmiotu. W tym jednak ujęciu określenie wykańczająca oznacza obróbkę końcową z punktu widzenia żądanych wymiarów geometrycznych i właściwości warstwy wierzchniej zdefiniowanych na rysunku konstrukcyjnym.

W pierwszej operacji technologicznej (10) część otworu osiowego tulei obrobiono na gotowo, a więc uzyskano wymiar finalny (Ø30H8). W takim przypadku wykorzystanie tej części otworu jako powierzchni bazowej jest niezalecane ze względu na możliwość jej uszkodzenia. Konieczne jest wykorzystanie innej powierzchni jako bazowej, tak jak zrobiono to w tej operacji (ilustracja 1). Kwestia zachowania współosiowości obrobionych powierzchni otworów nie stanowi poważniejszego problemu. Wynika to z faktu, iż  powierzchnia otworu Ø30H8 oraz powierzchnia zewnętrzna Ø60,5-0,5  zostały one wykonane z jednego ustalenia i zamocowania i dlatego można je w kolejnej operacji wykorzystać zamiennie do bazowania przedmiotu. Wykorzystanie uchwytu trójszczękowego jest łatwiejsze niż otworu i niewielkiej średnicy. W przypadku uchwytu trójszczękowego powierzchnie ustalające szczęk muszą być przeszlifowane jeżeli powierzchnie przedmiotu, z którymi się stykają zostały już obrobione.

Zgodnie z zasadami określonymi w ramowych procesach technologicznych dla części klasy tuleja i tarcza obróbkę wykańczającą powierzchni zewnętrznych powinno się przeprowadzać z bazowaniem na otworze pod koniec procesu technologicznego. Jednak należy każdy proces technologiczny rozpatrywać indywidualnie w kontekście zaleceń ramowych procesów technologicznych. Dopuszczane jest realizowanie obróbki tulei i tarcz z wykorzystaniem powierzchni zewnętrznych jako baz do obróbki kształtującej i wykańczającej otworu.

Współczesne obrabiarki, narzędzia oraz oprzyrządowanie (w ramach UOPN) umożliwiają uzyskiwanie coraz węższych tolerancji (lepszej dokładności obróbki). Postęp technologiczny w zakresie środków produkcji, a także zmiana charakteru produkcji na małoseryjny i postępująca kastomizacja produktów powodują, że dotychczas sztywne zasady stają się zaleceniami. Współczesny trend w obróbce to dążenie do obróbek niemal jednooperacyjncyh o ile to jest możliwe.

Źródła

Następny wpis: Proces technologiczny tulei, część 4 – wiercenie.

About author

morek

Rocznik 1973. W 1993 skończyłem Technikum Elektryczne Nr 1. W 1998 roku Wydział Mechaniczny Technologiczny i Automatyzacji (obecnie WIP) PW. 1997-2000 konstruktor narzędzi skrawających w F.W.P. VIS S.A. 2004 - doktorat z technologii kół zębatych. Technologie wytwarzania i procesy technologiczne to moja pasja.

Related Articles

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

YouTube

Kategorie

Nadchodzące wydarzenia

  1. EUROTOOL

    Listopad 28 - Listopad 30
  2. FASTENER POLAND

    Listopad 28 - Listopad 30