Technologiczne Przygotowanie Produkcji
dźwignia - lever - proces technologiczny - technological process

Dźwignia #3 – operacja 20 – obróbka otworów

Operacja 20 to obróbka otworu głównego dźwigni wraz z fazowaniem jego obu krawędzi. O obróbce otworów pisałem już w artykułach Zgrubna obróbka otworów oraz Obróbka otworów – wiercenie i rozwiercanie. W operacji 10 obrobiono powierzchnie czołowe otworu głównego. W przypadku procesów technologicznych części klasy dźwignia z wykorzystaniem obrabiarek konwencjonalnych nie możemy jak w przypadku tulei użyć w znaczącym stopniu tokarek. Otwory w dźwigniach były obrabia się przede wszystkim na wiertarkach w jednej operacji. W dźwigni krótkiej z dwoma otworami, typowo klasycznej konstrukcji, główny większy otwór obrabiany był na tokarce jako baza obróbkowa do obróbki kolejnych mniejszego otworów. W produkcji wielkoseryjnej otwory w dźwigni były obrabiane na stanowisku wiertarskim w jednej operacji technologicznej: zgrubnie i kształtująco. Szacuje się, że w odniesieniu do całościowego czasu głównego maszynowego wiercenie w procesie technologicznym części klasy dźwignia zajmowało około 25%. Obróbkę wykańczającą realizowano przeciąganiem.

Upowszechnienie się frezarskich centrów obróbkowych CNC znacząco wpłynęło na przebieg procesu technologicznego takich części jak dźwignia. Podstawowe obróbki konieczne do przeprowadzenia w tej klasie części to obróbka czół otworów i samych otworów. Do niedawna przeciąganie stanowiło istotną metodę obróbki wykańczającej otworu. Jednak osiągane parametry jakościowe (dokładność wymiarów geometrycznych, chropowatość powierzchni) obróbki na frezarskich centrach obróbkowych CNC przyczyniły się do ograniczenia wykorzystania obróbki przeciąganiem. Inną zaletą użycia obrabiarek CNC jest umniejszenie problemu nierównej wysokości łbów w dźwigni co przy obróbce na obrabiarkach konwencjonalnych stanowiło wyzwanie. Zachowanie określonych wysokości oraz co ważne wzajemnych względnych odległości między poszczególnymi czołami było utrudnione i miał istotny wpływ na jakość obróbki.

Operacja 20

W procesie technologicznym dźwigni z użyciem obrabiarek konwencjonalnych w operacji 20 (ilustracje 1 i 2) otwór główny dźwigni obrabiany jest w 7 zabiegach w 2 zamocowaniach.

dźwignia - lever - proces technologiczny - technological process- obróbka otworów

Ilustracja 1. Szkic technologiczny dla zamocowania 1 w operacji 20.

dźwignia - lever - proces technologiczny - technological process- obróbka otworów

Ilustracja 2. Szkic technologiczny dla zamocowania 2 w operacji 20.

W tabeli 1 zawarto parametry obróbkowe dla obróbki na konwencjonalnej wiertarce kadłubowej (ilustracja 3). Jednym z dostawców tego typu wiertarek na krajowym rynku jest firma CORMAK.

Tabela 1. – zamocowanie 1.
Opis zabiegu technologicznego: D;B [mm] l [mm] i vc [m/min] n [obr/min] f [mm/obr] ap [mm]
1 Powiercać na Ø31-0,1 31 36 1 24 250 0,15 5
2 Rozwiercać zgrubnie Ø32H7 32 36 1 8 80 0,15 0,3
3 Rozwiercać wykańczająco Ø32H7 32 36 1 8 80 R 0,2
4 Fazować 1-45° 34 1 8 80 R 1
5 Przemocować
Zamocowanie 2.
6 Fazować 1-45° 34 1 8 63 R 1

 

dźwignia - lever - proces technologiczny - technological process- obróbka otworów

Ilustracja 3. Wiertarka kadłubowa – CORMAK WK50 firmy CORMAK (fot. dzięki uprzejmości firmy CORMAK).

W tabeli 2 przedstawiono parametry obróbkowe dla pionowego uniwersalnego frezarskiego centrum obróbkowego CNC (ilustracja 4).

Tabela 1. – zamocowanie 1.
Opis zabiegu technologicznego: D;B [mm] l [mm] i vc [m/min] n [obr/min] f [mm/obr] ap [mm]
1 Powiercać na Ø31-0,1 31 36 1 220 2260 0,5 5
2 Rozwiercać zgrubnie Ø32H7 32 36 1 220 2190 0,5 0,3
3 Rozwiercać wykańczająco Ø32H7 32 36 1 220 2190 0,5 0,2
4 Fazować 1-45° 34 1 220 2060 R 1
5 Przemocować
Zamocowanie 2.
6 Fazować 1-45° 34 1 220 2060 R 1

 

dźwignia - lever - proces technologiczny - technological process- obróbka otworów

Ilustracja 4. Przykładowe frezarskie pionowe trójosiowe centrum obróbkowe CNC firmy HAAS TM-1P – Applanalp.

Źródła
  1. Feld M.,  Podstawy projektowania procesów technologicznych typowych części maszyn, WNT 2000
  2. Wiedza i konsultacje – dr inż. Maciej Horczyczak – ZAiOS ITW WIP PW
  3. Paderewski K., Obrabiarki, WSiP 1993
  4. Sandvik Coromant – Tool Guide

About author

morek

Rocznik 1973. W 1993 skończyłem Technikum Elektryczne Nr 1. W 1998 roku Wydział Mechaniczny Technologiczny i Automatyzacji (obecnie WIP) PW. 1997-2000 konstruktor narzędzi skrawających w F.W.P. VIS S.A. 2004. Doktorat z technologii kół zębatych. Technologie wytwarzania i procesy technologiczne to moja pasja.

Related Articles

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

YouTube



Kategorie

%d bloggers like this: